Andrzejki
Imieniny Andrzeja przypadają na ostatni dzień listopada. Tradycja ta bardzo wrosła w polską mentalność, a nie wszyscy wiedzą, że Andrzejki to zwyczaj pochodzący z innych niż Polska regionów. Andrzejki tradycyjnie przypadają na noc między 29 a 30 listopada, większość z nas obchodzi jednak święto w ten drugi dzień, będący bliżej granicy listopada z grudniem. Najwygodniejszą formą jest połączenie Andrzejek i imienin Andrzeja, mimo że tradycja w przeszłości nakazywała inaczej. Po raz pierwszy na terenie Polski obchodzono Andrzejki w XVI wieku, więc stosunkowo późno. Trudno jednoznacznie określić, kto był prekursorem obchodzenia Andrzejek. Większość źródeł z dawnych czasów podaje, iż to Szkoci jako pierwsi zaczęli kultywować tę tradycję ze względu na posiadanie Świętego Andrzeja w roli patrona swojego kraju i aby oddawać mu w ten sposób hołd.
|
|
Z kolei w dawnej Grecji oddawano kult Andreasowi - mitycznej postaci, która w dosłownym znaczeniu oznaczała mężczyznę, męża stanu, kogoś dostojnego i nadrzędnego wśród społeczeństwa. Obecne zwyczaje andrzejkowe oraz zwyczaje dawnych społeczeństw mają w sobie pewnego rodzaju analogię. Naszym przodkom także zależało na odkrywaniu zagadnień przyszłości, wiązało się to z silnym kultem zmarłych i wiarą, że dusze pośmiertnie mają zdolności do przepowiadania przyszłości. Współczesne zwyczaje andrzejkowe również dotyczą przepowiadania tego, co ma nastąpić, jednak traktowane są z dużym poczuciem humoru oraz przymrużeniem oka. W swoje imieniny każdy Andrzej może znaleźć na stronach internetowych masę wróżb dotyczących swojej przyszłości i powodzenia.
|
|
Przed laty, zwłaszcza w małych wioskach oraz miejscowościach Andrzejki postrzegane były jako święto przeznaczone do obchodzenia przez dziewczyny niezamężne i takie, które bardzo chciały w niedługim czasie wyjść za mąż. Czas sprawił, że zatarły się pewnego rodzaju granice i dziś Andrzejki obchodzą zarówno kobiety jak i mężczyźni. Dla "płci brzydkiej" zresztą jako święto "rewanżowe" istniały tzw. Katarzynki, czyli dzień imienin Św. Katarzyny, jednak z czasem święto to zostało wyparte przez Andrzejki i dziś tak naprawdę mało kto je obchodzi, a jeżeli już się zdecyduje, to tylko dla dodatkowej okazji świętowania. Andrzejki kalendarzowo przypadające na 29 listopada - to swoisty symbol zakończenia kolejnego etapu roku i otwarcia nowego. Z dniem 30 listopada, czyli wraz z imieninami Andrzeja kończy się okres przedadwentowy i jest to ostatnia chwila na zabawę oraz wesołe spotkania i tańce. Później zaczyna się adwent czyli według tradycji przygotowawczy okres do świąt Bożego Narodzenia.
|
Zwyczaje i tradycje andrzejkowe dostarczają fanom tego święta wiele radości. Nic w tym dziwnego - wróżby andrzejkowe przeprowadzane podczas zabaw mogą być podyktowane najbardziej wybujałymi fantazjami, które są przecież warunkiem dobrze przeżytej zabawy. Najpopularniejszą wróżbą andrzejkową do dziś pozostaje lanie wosku na wodę, głównie dlatego, iż tak naprawdę wróżbę precyzują biesiadnicy poprzez lanie wosku przez dziurkę dużego klucza i obserwowanie wyniku jego zastygnięcia na wodzie. Przed laty Andrzejki kojarzyły się Paniom przede wszystkim z okazją wyproszenia u Św. Andrzeja ukochanego. Modlono się w ten dzień uroczyście, panny zasypiały ze spodniami męskimi pod poduszką w ten magiczny wieczór. Obierano też jabłka, a kształt jaki tworzyły obierki miał przypominać pierwszą literę imienia ukochanego. Imprezy andrzejkowe to doskonała okazja, aby wraz z przyjaciółmi cofnąć się wspomnieniami do tradycji, które z perspektywy czasu mogą się dziś wydawać infantylne i śmieszne, jednak nie można im odmówić uroku i humoru. A o to przecież w każdej zabawie chodzi!
Andrzejki, a Kościół Katolicki
Tradycja Andrzejkowa jest bardzo popularna w całej Polsce. Tego dnia odbywają się liczne zabawy taneczne urozmaicane wróżbami. Pomimo tej popularności należy pamietać o stanowisku Kościoła w tej sprawie.
Kościół Katolicki wyraźnie głosi, że wszelkiego rodzaju wróżbiarstwo jest zakazane jako bardzo ciężki grzech bałwochwalstwa. Zgodnie z religią katolicką tylko Bóg panuje nad czasem i wszystkimi wydarzeniami i tylko On ma pełną wiedzę na temat przyszłości. Tak więc, uzurpowanie sobie przez człowieka prawa do tej wiedzy i możliwości przewidywania przyszłości to zabobony będące w sprzeczności z podstawowymi zasadami chrześcijaństwa.
|
